Zelf de dienst beleven in plaats van erin werken

Hoe Rick afscheid nam van zijn tante Wilma en hoe Anita hem de ruimte gaf om er echt bij te zijn

Ricks tante Wilma had geen kinderen. Toen ze overleed, een jaar na haar man, was het aan Rick en zijn familie om het afscheid te regelen. Met weinig houvast, want Wilma had zelf niets voorbereid. Begrijpelijk, gezien hoe zwaar haar laatste levensjaar was geweest.

Rick koos voor een uitvaartspreker. Niet alleen voor de praktische hulp, maar ook voor iets anders.

Gewoon er zijn, zonder actieve rol

Een uitvaartspreker heeft meer ervaring en geeft houvast bij de uitwerking van de tekst en de audiovisuele presentatie. Dat was één reden. Maar Rick had er nog een persoonlijkere reden voor: hij wilde zelf de ruimte hebben om de dienst te beleven. Gewoon er zijn, als neef, als nabestaande.

“Je beleeft de plechtigheid zelf meer, in plaats van dat je een actieve rol hebt.”

Rust, focus en aandacht voor details

Wat Rick het meest aansprak in Anita’s manier van werken: de rust die ze uitstraalt, haar focus tijdens de plechtigheid en haar oog voor details. Ze was in principe altijd bereikbaar voor vragen of aanpassingen, via directe communicatie. Dat gaf vertrouwen.

Haar schrijfstijl en manier van voordragen sloten goed aan bij wie Wilma was en bij de mensen die aanwezig waren. Geen poespas, precies zoals ze het zelf voor ogen zou hebben gehad. Hoewel Wilma geen specifieke wensen had nagelaten en de informatie beperkt was, maakte Anita er toch een samenhangende, passende ceremonie van. “Dat zegt iets over haar ervaring en inlevingsvermogen”, aldus Rick.

“Ik zou Anita zeker aanraden voor rust, houvast en ondersteuning op zo’n moeilijk moment.”

Rick
over het afscheid van zijn tante Wilma