Ze stond er. Van begin tot einde.

Hoe Wilma afscheid nam van haar man Fré en hoe Anita dat van begin tot einde begeleidde.

Er zijn mensen die er gewoon zijn. Die niet veel hoeven te zeggen om je te laten voelen dat het goed komt. Anita is zo iemand. Dat merkte Wilma al bij het eerste contact, toen ze in de moeilijkste periode van haar leven stond: het afscheid van haar man Fré.

Warm, liefdevol en direct vertrouwd. Zo omschrijft Wilma hoe dat voelde.

“Ik voelde me direct bij haar op mijn gemak”

Wat Wilma het meest raakte in de manier van werken van Anita, was de rust die ze uitstraalde. Ze gaf ruimte om te vertellen, hield rekening met de gevoelens die er waren, en vroeg specifiek naar de wensen voor de ceremonie. Geen aannames, geen standaardaanpak.

“Ze gaf ons alle ruimte om te vertellen, rekening houdend met onze gevoelens. Ze vroeg specifiek naar onze wensen voor de ceremonie.”

Het vertrouwen om los te laten

Anita nam veel uit handen. Ze zette de ceremonie in elkaar, schreef het levensverhaal van Fré en droeg het voor. Ze praatte de ceremonie aan elkaar. Ze betrok de kinderen, zowel in de voorbereiding als tijdens de dienst zelf. En ze was er gewoon, als mentale steun, voor de momenten waarop dat nodig was.

Dat voelde voor Wilma niet als overdragen, maar als samen dragen.

“Het voelde zo goed. Ze had ons volste vertrouwen. Ze gaf ons rust: het gaat goed komen. Ze stond er!”

Een warm afscheid dat Fré verdiende

De ceremonie was van begin tot einde bijzonder. Van familie en gasten hoorden ze achteraf terug wat een mooie, warme dienst het was geweest. Wilma is dankbaar dat Anita hierin een groot aandeel had.

Ook het nagesprek, een paar weken na de ceremonie, heeft Wilma als heel fijn ervaren. Nog even stilstaan bij wat er was en ruimte voor de nazorg die je op dat moment zo nodig hebt.

Haar advies aan wie twijfelt om Anita in te schakelen? Kort en krachtig: doe het. En haar boodschap aan Anita is al even helder: blijf zoals je bent.

Wilma
over het afscheid van haar man Fré